برش با لیزر یک فرآیند کم کننده است. یعنی از لیزر سه بعدی یا لوله ای برای برش مواد از منبع به شکل یا الگوی طراحی شده استفاده می کند. این لیزرها سریع و فوق العاده دقیق هستند و اجازه می دهند برش های دقیق و پیچیده به سرعت و به راحتی انجام شود. دستگاه های برش لیزری می توانند مواد مختلفی ، معمولاً فلزات مختلف را برش دهند ، اما همچنین می تواند در پارچه ها ، چوب و کامپوزیت ها مورد استفاده قرار گیرد. اگرچه برش لیزری می تواند به سرعت در ساخت نمونه اولیه کمک کند ، اما معمولاً محدود به ایجاد قطعاتی است که برای ایجاد نمونه های اولیه و محصولات نهایی باید جوش داده شوند یا در غیر این صورت تکمیل شوند.
از طرف دیگر ، چاپ سه بعدی یک فرایند اضافی است و بنابراین کاملاً با برش لیزری متفاوت است. برای استفاده از چاپگر سه بعدی ، ابتدا باید یک مدل سه بعدی از پروژه مورد نظر خود برای&ایجاد کنید ؛ چاپ" ؛. سپس چاپگر" ؛" را اضافه می کند. یک لایه از مواد ، معمولاً چسب و رزین ، برای ساخت یک نسخه سه بعدی و واقعی از پروژه. هیچ چیزی برش داده نمی شود ، اما پروژه ها از طریق لایه های نازک ساخته می شوند.
برش و چاپ لیزر هر دو سرعت و ایده آل برای نمونه سازی سریع است. با این حال ، برش لیزری در این زمینه یک مزیت جزئی دارد زیرا می تواند برای ساخت و همچنین نمونه سازی مورد استفاده قرار گیرد.
از طرف دیگر ، پرینت سه بعدی معمولاً برای مواردی که قرار است به اتمام برسد یا فروخته شود استفاده نمی شود ، اگرچه مهندسان برخی از صنایع در حال آزمایش مواد مختلف برای ساخت دائمی تر هستند.
در بسیاری از موارد ، چاپ سه بعدی می تواند هم برای طراحی آنالوگ و هم برای شناسایی نقص احتمالی و بهبود روند تولید ، یا برای تولید قالب برای محصولات خاص استفاده شود. این بیشتر به دلیل ابزارهای مورد استفاده در چاپگرهای سه بعدی است. برخلاف دستگاههای برش لیزری که می توانند فلزات را برش دهند ، چاپگرهای سه بعدی از مواد با دوام کمتری استفاده می کنند.
در واقع هزینه یکی از اصلی ترین عواملی است که باعث شده بسیاری از تولیدکنندگان به جای چاپگرهای سه بعدی دستگاه های برش لیزری را انتخاب کنند. گرچه برخی از مواد گران هستند ، رزینهای مورد استفاده در چاپ سه بعدی هنوز بسیار گران هستند. چسب های ارزان قیمت فقط برای مدل های موقت فقط به اندازه کافی بادوام هستند. داستان یک تولید کننده&# 39 را در نظر بگیرید. هنگام توسعه بازی ، قطعات اصلی از مقوا ساخته می شوند. با این حال ، برای نسخه های آینده ، تولیدکنندگان چیزهای مجلل تری می خواهند. او سعی کرد قطعات را به صورت سه بعدی چاپ کند ، اما از ساخت قطعه و هزینه کار ناامید شد: 90 دقیقه و 45 دلار. این قطعه همچنین یک رنگ است ، همان چیزی که او فکر کرده است نیست. با استفاده از دستگاه های برش لیزری ، تولیدکنندگان می توانند به سرعت و در همان هزینه تقریباً 30 ثانیه به سرعت تراشه های متعددی تولید کنند. به عنوان جایزه ، از آنجا که این آثار چوبی هستند ، می توانند به صورت سفارشی و با رنگ ساخته شوند تا سازنده انعطاف پذیری مورد نظر را داشته باشد. همانطور که گفته شد ، دستگاه های برش لیزری با درجه حرفه ای گران هستند ، اما در واقع مزیت بیشتری نسبت به چاپگرهای سه بعدی دارند ، با توجه به اینکه می توانند چندین ماده را برش دهند ، اندازه های بزرگتری را برش دهند و برای ساخت قطعات تمام یا تمام شده استفاده شوند. نیازی به گفتن نیست که بسیاری از تولیدکنندگان می دانند چاپ سه بعدی برای نیازهای آنها مناسب نیست و روشهای دیگر ساخت اشیا مانند برش لیزری ارجح است. این بدان معنا نیست که چاپ سه بعدی اعمال نمی شود ، اما نباید از برش لیزری چشم پوشی کرد.
در حالی که چاپ سه بعدی و برش لیزری برخی از قابلیت ها را دارند ، در درجه اول توانایی ایجاد اشیا 3D سه بعدی و سرعت بخشیدن به نمونه سازی ، در واقع آنها فناوری های مختلفی با کاربردها ، نقاط قوت و ضعف مختلف هستند. به همین دلیل ، هر فضای تولید کننده برای ارائه هر دو گزینه مفید است.