فیبر نوری سیگنالها را از طریق راهنمای نور ، غیر رسانا و ترس از صاعقه منتقل می کند ، بنابراین نیازی به استفاده از حفاظت از زمین نیست. با توجه به حالت انتقال نور در فیبر نوری ، ما آن را به فیبر نوری چند حالته و فیبر نوری تک حالت تقسیم می کنیم.
فیبر چند حالته: می تواند حالت های مختلفی از نور را منتقل کند.
فیبر تک حالت: فقط یک حالت نور قابل انتقال است.
فاصله انتقال فیبر چند حالته نسبتاً کوتاه است و فاصله انتقال فیبر تک حالته می تواند ده ها برابر فیبر چند حالته باشد.
از مزایای استفاده از فیبر نوری نیز می توان به موارد زیر اشاره کرد:
1. اگر فاصله انتقال نقطه اطلاعات بیش از 100 متر است ، اگر می خواهید از کابل مسی استفاده کنید. لازم است که تکرارکننده ها اضافه شود یا تجهیزات شبکه و اتاق های ضعیف فعلی افزایش یابد ، در نتیجه هزینه ها و خرابی های احتمالی افزایش می یابد. استفاده از فیبرهای نوری می تواند به راحتی این مشکل را برطرف کند.
2. تعداد زیادی از منابع تداخل الکترومغناطیسی در محیط های کاری خاص (مانند کارخانه ها ، بیمارستان ها ، اتاق های تهویه مطبوع ، اتاق های کامپیوتر برقی و غیره) وجود دارد. فیبرهای نوری می توانند عاری از تداخل الکترومغناطیسی باشند و در این محیط ها پایدار عمل می کنند.
3. در فیبر نوری هیچ نشت الکترومغناطیسی وجود ندارد و تشخیص سیگنال منتقل شده در فیبر نوری بسیار دشوار است. این گزینه در مکانهایی با الزامات محرمانه بودن زیاد (مانند ارتش ، تحقیق و توسعه ، حسابرسی ، دولت و سایر صنایع) انتخاب خوبی است.
4. در محیط های با پهنای باند بالا ، بیش از 1G ، فیبر نوری انتخاب خوبی است.
تفاوت فیبر تک حالته با فیبر چند حالته چیست؟
فیبر تک حالت از لیزر حالت جامد به عنوان منبع نور استفاده می کند. فیبر چند حالته از دیودهای ساطع کننده نور به عنوان منبع نور استفاده می کند. فیبر تک حالت دارای فرکانس انتقال گسترده و فاصله انتقال طولانی است ، اما از آنجا که به منبع لیزر نیاز دارد ، هزینه آن زیاد است. فیبر چند حالته سرعت انتقال کم و مسافت کم دارد ، اما هزینه آن نسبتاً کم است. قطر و پراکندگی هسته فیبر تک حالته کم است ، فقط یک حالت انتقال امکان پذیر است. قطر و پراکندگی هسته فیبر چند حالته زیاد است و به صدها حالت امکان انتقال می دهد.
